Palaging itinuturing ng pamunuan ng Tsina ang mga numero ng gross domestic product (GDP) bilang pinakamahalagang tagapagpahiwatig ng kanilang kakayahang mamahala; kaya ginagawa ng kanilang buong makinarya ang lahat ng makakaya nito, sa usapin ng mga patakaran, upang matiyak na makakamit ang isang rate ng paglago na katanggap-tanggap sa politika.
Dahil sa patuloy na paghina, kailangang iangkop ng pamahalaan ang target nito sa isang pinakamataas ngunit makakamit na layunin. Sa pagitan ng 2010 at 2015, nakaranas ang ikalawang pinakamalaking ekonomiya sa mundo ng tuloy-tuloy na paghina, na may taunang porsiyento ng paglago na 10.5, 9.5, 7.9, 7.8, 7.3 at 6.9, ayon sa pagkakasunod. Ang karaniwang taunang rate ng paglago ng GDP sa pagitan ng 1989 at 2009 ay nasa humigit-kumulang 10 porsiyento.
Noong nakaraang taon, nagtakda ang pamahalaan ng saklaw na 6.5 porsiyento hanggang 7 porsiyento bilang target sa paglago, ang pinakamababa sa loob ng mga dekada. Gaya ng inaasahan, nasa landas ang Tsina upang maabot ang layuning iyon para sa 2016 matapos ang tatlong sunud-sunod na quarter ng 6.7 porsiyentong paglawak.
Gayunpaman, nakamit ang ganitong paglago sa pamamagitan ng malawak na fiscal policy, mas mataas na paggastos ng pamahalaan, pagsigla ng pabahay, labis na maluwag na kondisyong pang-moneta at rekord na pagpapautang ng mga bangko, na nagdulot din ng pagsabog ng pagtaas ng utang.
Sanggunian: www.scmp.com
Jan 20, 2017
