Women Build for Women

Sa gitna ng makikinang na skyscraper, mall at modernong gusali ng Jakarta ay naroon ang maraming lugar ng iskuwater. Doon, nakatira ang mga maralita sa kanilang mga barung-barong, isang karaniwang tanawin sa Jakarta at sa marami pang ibang rehiyon ng bansa.

Sa antas ng kahirapan na nasa humigit-kumulang 14 porsiyento, ang kababaihan ng Indonesia ay kabilang sa pinakabulnerableng mahihirap sa bansa dahil sa limitado nilang ambag at impluwensya sa mga pambansang programa, patakaran at batas para sa kaunlaran. Kadalasang may mga anak na inaalagaan, lubha silang nangangailangan ng disenteng pabahay at akses sa mga pangunahing serbisyo gaya ng sanitasyon at malinis na tubig. Upang harapin ang madalas na napapabayaang isyung ito, tatlong babaeng nakabase sa Jakarta ang nagtatag ng isang nonprofit na organisasyong tinatawag na Women Build for Women (WBFW), na naglalayong gawing medyo mas madali ang buhay ng mga kababaihang Indonesian na kapos sa pananalapi.

Ayon sa International Labor Organization, ang kababaihang Indonesian ay bumubuo ng 65 porsiyento ng impormal na sektor ng bansa, kung saan mababa ang kanilang kita at wala silang seguridad sa trabaho at benepisyo ng social security.

Ang WBFW, na itinatag ng isang Indonesian, isang Amerikano at isang Mehikano noong 2009, ay kumikilos upang maibsan ang ilan sa mga paghihirap na kinakaharap ng maraming kababaihang Indonesian.

Gayunman, sa halip na humawak ng mga power tool, ginagamit ng kababaihan sa likod ng organisasyon — sina Marlene Setiyadi, Urai Rogers at Melba Pria — ang kanilang husay sa pananalapi at malalawak na social network upang makalikom ng pondo at magsagawa ng adbokasiya upang maimpluwensyahan ang mga pampublikong patakaran sa pagpapagaan ng kahirapan. Kapwa nangungunang ehekutibo sa negosyo sina Marlene at Rogers, habang si Pria naman ang embahador ng Mexico sa Indonesia.

“Lubos na nakatuon ang WBFW sa pagbibigay-kapangyarihan at pagpapakilos sa mga kababaihang nasa laylayan upang makagawa ng pagbabago sa kanilang buhay, pamilya at komunidad,” sabi ni Marlene.

Sa 2010, balak ng WBFW na magtayo ng mga community center at pabahay para sa mahihirap na kababaihan sa Bali at Cilegon, sa Banten, sa pakikipagtulungan sa Habitat for Humanity — isang nonprofit at hindi denominasyonal na Kristiyanong organisasyon sa pabahay na nagtatayo ng simple, disente at abot-kayang pabahay para sa mga nangangailangan

Ayon sa WBFW, magbibigay ang mga planong community center sa kababaihan ng espasyo kung saan maaari silang magdaos ng mga klase, manahi, tumanggap ng pagsasanay na may kaugnayan sa kalusugan, at asikasuhin ang kanilang mga pangangailangan sa micro-financing.

Kailangang makalikom ng organisasyon ng Rp 400 milyon hanggang Rp 500 milyon ($45,000 hanggang $55,000) para sa mga proyekto sa Cilegon at Bali, na tinatantiya nilang makaaapekto sa hindi bababa sa 320 buhay.

Bukod sa pagsagot sa gastos ng mga community center, magbibigay ang pondo ng mga bagong tahanan para sa 10 pamilya, pagpapabuti ng pabahay para sa 50 pamilya, sanitasyon para sa 20 pamilya, gayundin ng pagsasanay na nakabatay sa komunidad para sa mga lokal.

“Balak naming magtayo ng mga tahanan para sa mga kababaihang nasa laylayan na kabilang sa mababang kita. Tinutudla namin ang mga hindi kayang alagaan ang kanilang sarili, gaya ng mga kababaihang dumaan sa mga natural na kalamidad, may karamdaman, diborsiyada o hindi na maipagpatuloy ang kanilang negosyo dahil nalugi sila,” sabi ni Marlene.

Upang makalikom ng pondo para sa mga proyekto ng WBFW, isang charity tea party na inorganisa ni Noni Purnomo, vice president ng Blue Bird Group, ang ginanap sa Grand Hyatt Hotel sa South Jakarta noong nakaraang Huwebes. Dumalo sa event ang mga kilalang lokal at dayuhang babaeng negosyante at sosyalita na nakasuot ng kanilang makukulay at pinakamagagarang cocktail attire.

Simple ang dahilan ni Noni sa pag-aayos ng charity fund-raiser — nais niyang makitang maipatupad sa lalong madaling panahon ang mga proyekto ng WBFW.

“Sa halip na basta mag-donate ng tiyak na halaga [sa WBFW], mas marami akong nagagawa sa pamamagitan ng pag-invest ng aking donasyon sa paggawa ng isang charity event,” sabi niya. “Sa ganitong paraan, hindi lamang mas malaki [ang pondong] nakukuha ng foundation kaysa sa kaya kong ibigay nang mag-isa, kundi mas makikilala rin ang proyekto.”

Si Mee Kim, vice president ng Korean Chamber of Commerce at president ng Korean Rotary Club, na dumalo sa event noong nakaraang linggo, ay nakikita ang mga proyekto sa Cilegon at Bali bilang magandang pagkakataon para makilahok ang komunidad ng mga Koreano sa mga lokal na isyu. “Matagal nang nagnenegosyo ang mga Koreano sa Indonesia ngunit hindi pa sila gaanong nagkaroon ng pagkakataong makaugnay sa lokal na komunidad,” sabi niya.

Sinabi ni Lilian Khaw, CEO ng Gordon Max, isang kumpanya ng diamond simulant, na dumalo rin sa event, na anumang gawaing pilantropiya, malaki man o maliit, ay may naidudulot na pagbabago.

“Hindi mahalaga kung magkano ang halaga basta’t galing ito sa puso,” sabi niya.

Nakikita ni Fifi Rashando, chief operating officer ng Habitat for Humanity, ang positibong pagbabago sa paraan ng pamamahala ngayon ng kababaihang Indonesian sa kanilang buhay.

“Noon, ang mga boluntaryo sa Indonesia ay nagbibigay ng tuwirang tulong sa larangan [para sa mga proyekto ng Habitat for Humanity]. Ngunit ngayon, mas marami nang maimpluwensyang kababaihan sa Indonesia na interesadong tumulong. Mas kasangkot na rin ngayon ang mga lokal na kababaihan sa adbokasiya at sa pagpapalaganap ng kamalayan,” sabi niya.

Umaasa ang WBFB na maipatupad ang katulad na mga proyekto sa Yogyakarta at Papua sa loob ng susunod na dalawang taon.

Noong 2008, tinantiya ng State Ministry for Public Housing na nangangailangan ang Indonesia ng 8.1 milyong yunit ng pabahay.

Ni Titania Veda

http://www.thejakartaglobe.com/lifeandtimes/women-build-for-women/380258