Sino ang nakikinabang sa CSR

Madaling nakikisama si Jiway Tung, na ipinanganak sa U.S., sa mga binatilyong dating pagala-gala sa mga kalye ng Jakarta o ng mga bayan sa probinsiya habang katuwang niya silang nagtatrabaho sa isang dalawang-ektaryang organic farm sa lugar ng Puncak sa Bogor.

Nasa 13 taong gulang sa karaniwan, lumalahok ang mga batang lalaki sa isang programa sa organic farming na idinisenyo upang tulungan silang maging malayang indibidwal na may kinakailangang kasanayan upang mamuhay sa lipunan. Kinuha sila mula sa mga lansangan ng mga non-governmental organization (NGO) na nagbibigay ng matutuluyan sa mga batang lansangan.

“Gusto naming ibigay sa kanila ang kasanayang kailangan upang magtrabaho bilang miyembro ng isang koponan, managot at gumawa ng mga plano. Dito nila natututuhan ang matematika, wika at kasanayan sa computer,” sabi ni Jiway, na nagtatrabaho para sa NGO na World Education na nakabase sa Boston.

Sa ilalim ng programa sa organic farming na idinisenyo ng World Education, 27 batang lansangan ang sumasailalim sa pagsasanay nang anim na buwan, na posibleng palawigin hanggang isang taon. Dahil lumaki sila sa mga lansangan ng malalaking lungsod at bayan at humarap sa malupit na buhay, kinailangan ng malaking pagsisikap mula sa mga bata upang makaangkop sa kanilang bagong kalagayan.

“Nagkakagasgas ang aking mga palad dahil hindi ako sanay magsaka dahil lumaki ako sa Jakarta,” sabi ni Jaya, na isinponsor sa programa ng Rumah Kita Foundation, na nagbibigay ng matutuluyan sa mga batang lansangan sa Jakarta.

Tiyak na isang hamon para kay Jaya at sa iba pang mga batang lalaki ang malamig na panahon sa bundok, bukod pa sa mabigat na iskedyul ng pagsasaka mula 7 a.m. hanggang 12 p.m., na sinusundan ng iba’t ibang aktibidad kabilang ang drama, paggawa ng handicraft at mga music recital hanggang 4 p.m.

Dinala sa Jakarta noong halos anim na buwang gulang pa lamang siya ng kanyang ina at ama mula sa rehiyon ng Lampung sa Sumatra, hindi nagtagal na natamasa ni Jaya ang init ng isang pamilya dahil naghiwalay ang kanyang ama at ina di-nagtagal. Matapos gibain ang bahay ng kanyang ina sa East Jakarta, kinailangang harapin ni Jaya ang malupit na katotohanan ng buhay sa napakamurang edad.

“Gusto ko rito sa programang ito sa organic farming dahil mahal ko ang mga halaman. Umaasa akong magkaroon ng sarili kong bukid sa kung saan sa Lampung kapag natapos ko ang programang ito,” sabi ni Jaya.

Maaaring nakatagpo si Jaya at ang kanyang mga kaibigan ng bagong pag-asa para sa hinaharap, na kung hindi ay madilim lamang ang tanaw. Napatatakbo ni Jiway at ng kanyang koponan ang programa dahil sa suportang pinansiyal hindi ng isang malaking multinasyonal na korporasyon gaya ng Freeport Indonesia o LG Electronics Indonesia, kundi ng mabilis na lumalagong operator ng serviced office na CEO Suite.

Binibigyang-diin ni Mee Kim, ang president ng CEO na ipinanganak sa Timog Korea, na ang pinakamahalaga ay ang mabuting hangarin at kongkretong pagkilos, hindi ang halaga o ang tamang panahon upang magsimulang magbahagi.

“Hindi kailanman magkakaroon ng perpektong panahon para magbahagi, lalo na kung maghihintay tayo hanggang sa magkaroon tayo ng sapat para sa ating sarili,” sabi ni Mee Kim, na ang kompanya ay may dalawang pasilidad ng serviced office sa Jakarta at nagpapalawak ng mga serbisyo sa Tsina.

Kasunod ng pandaigdigang trend sa mga kompanya na palakasin ang kanilang papel bilang bahagi ng komunidad na nakapaligid sa kanilang mga pasilidad, nagsimula na ring sumubok ang mga korporasyon sa Indonesia ng mga programang Corporate Social Responsibility (CSR).

Malugod na tinanggap ang penomenong ito ng mga NGO na higit pa sa handang tumulong sa pagpaplano at pagpapatupad ng mga proyektong CSR. Pinahahalagahan ni Hendro Suwito, communication manager ng World Vision International – Indonesia, ang trend na ito.

“Napakalimitado ng pinansiyal at human resources ng pamahalaan. Samantala, maraming NGO sa Indonesia ang hindi makapagpatupad ng mahahalagang programa dahil sa napakalimitadong access sa pananalapi o iba pang mapagkukunan. Ang lumalagong kamalayan sa CSR ay maaaring gumanap ng mahalagang papel sa pagpuno sa mga puwang na ito,” sabi ni Hendro.

Naantig si Hendro sa inisyatiba ng Citibank nang magsimulang regular na magturo sa mga batang lansangan sa Jakarta ang napakaraming empleyado ng bangko. Gayundin, minsan niyang nakita ang lahat ng empleyado ng Schneider dito na kinuwenta kung magkano ang kinikita nila sa isang oras at idinonasyon ang halagang iyon sa isang makataong programa sa Papua.

Noong Disyembre ng nakaraang taon, inanyayahan ng Matahari Group ang mga kasosyo nito sa negosyo na sama-samang mag-abuloy ng pondo para sa mga layuning panlipunan, sabi ni Hendro. Nakalikom sila ng malaking halaga ng pera at idinonasyon ito sa pamamagitan ng napakaraming institusyong pangkawanggawa at pangkaunlaran upang tumulong labanan ang kahirapan at pagkaatrasado.

Gayunman, ang isang matagumpay at napapanatiling programang CSR ay tiyak na higit pa sa pangangalap ng mga donasyon. Sa katunayan, kailangang gawin ng mga kompanya ang kanilang takdang-aralin, kabilang ang pagsasagawa ng mga feasibility study ng mga proyekto batay sa sarili nilang mapagkukunan at kadalubhasaan.

“Kapag may kinalaman ito sa mas kumplikadong mga inisyatibang panlipunan at makatao, lalo na kapag malayo ang mga lugar sa mga opisina ng korporasyon, mas magiging epektibo at mahusay na idaan ang mga pondo sa mga NGO na nagtatrabaho sa mga target na lugar,” sabi ni Hendro.

Kailangan pa ring subaybayan ng mga korporasyon ang lahat upang maingat na masunod ang pagpapatupad at iskedyul at magkaroon ang programa ng inaasahang epekto sa komunidad.

May ilang tao pa ring nagdududa at naghihinala sa motibo ng mga korporasyon sa pagsasagawa ng ganitong mga programa. Pinagdududahan nila kung talagang nakikinabang ang mga tao sa mga programa, at sinasabing karamihan sa mga programa ay nagsisilbing pantakip sa mas madidilim na gawain ng mga korporasyon, gaya ng pagsira sa kapaligiran at pagsasamantala sa mga manggagawa.

Sa katunayan, ang ilang higanteng multinasyonal na kompanya sa pagmimina na nagyabang tungkol sa kanilang mabubuting programang CSR ay napatunayang nagpaparumi ng mga ilog at sumisira sa kapaligiran. Hindi nakapagtatakang may ilang naghihinala sa kanilang mga programang CSR.

Gayunman, madalas na napatutunayang nakatutulong ang mga programang may mabuting hangarin na idinisenyo batay sa pag-unawa sa mga pangangailangan ng komunidad. Maging ang mga matatag nang NGO ay tumatanggap sa mga programang CSR ng mga korporasyon at handang tumulong alinsunod sa kani-kanilang larangan.

“Wala akong tutol sa mga programang CSR basta’t may malinaw silang layunin at talagang nauunawaan at natutugunan ang mga pangangailangan ng komunidad,” sabi ni Jiway, na nagsisilbing project manager ng organic farm.

Sa panig ng mga korporasyon, ang pagpapatakbo ng mga programang CSR ay hindi lamang usapin ng pagtupad sa kanilang mga responsabilidad bilang mabubuting mamamayang korporasyon kundi isa ring anyo ng pamumuhunan. Sa mga salita ng noo’y chairman at representative director ng Omron Corporation na si Nobuo Tateisi sa kanyang aklat na Good Corporate Citizenship: Community-minded Management for the 21st Century, isa itong paraan ng pagpapataas ng katayuan ng isang kompanya sa loob ng isang komunidad at pagpapalawak ng mga prospect sa negosyo para sa hinaharap.

Sinipi ni Tateisi sa kanyang aklat ang noo’y vice president ng Honda na si Toshikata Amino na nagsabing ang mga gawaing pangkomunidad ay talagang ginagawa hindi para sa komunidad, kundi para sa iyong sarili, dahil tumatanggap ka nang kasindami ng iyong ibinibigay.

Tunay nga, sa halip na ituring ang mga programang CSR bilang isang magastos na obligasyon lamang, napagtatanto ng ilang korporasyon na nakikinabang ang kanilang mga kompanya sa mga programa. Sinabi ni Mee Kim ng CEO na mas makabuluhan ang buhay ng kanyang koponan.

“Ang pakikilahok na ito ay nakagawa rin ng maliit na pagbabago sa buhay ng isang tao,” sabi ni Mee Kim.

Ang programang CSR na isinasagawa ni Mee Kim sa pamamagitan ng kanyang suportang pinansiyal at ng pakikilahok ng kanyang mga tauhan ay tiyak na magpapataas ng moral ng lahat ng empleyado ng CEO. Ang kamalayang nagtatrabaho sila para sa isang kompanyang may pananagutang panlipunan ay hindi lamang nagbibigay sa kanila ng pagmamalaki kundi magpapanatili rin ng kanilang katapatan sa kompanya.

Ang pakikilahok ng CEO sa organic farming bilang bahagi ng CSR ng kompanya ay makatutulong sa ibang mga kompanya na mapagtanto na ang CSR ay hindi lamang para sa mga higante at multinasyonal na korporasyon. Ang isang programang may mabuting hangarin at napapanatili ay maaaring mapatunayang kapaki-pakinabang kapwa sa tumatanggap at sa mga handang magbahagi ng kanilang mapagkukunan.